Η πρακτική των ΟΜΙΟ αποτελείται από πολύμορφες δράσεις, καταστάσεις οι οποίες διαδραματίζονται εντός της επιρροής του δημοσίου χώρου. Αυτές οι δράσεις συμβαίνουν εκτός ιδρυματικών δομών. Είναι παρεμβάσεις που παρέχουν «περιστασιακές τομές», «κοψίματα» στην καθημερινή εκλογικευμένη λειτουργία της κοινωνίας. Συμβαίνουν «εκεί όπου κάποιος στέκεται για να δέσει τα κορδόνια των παπουτσιών του». Η τακτική αυτών των δράσεων είναι προσανατολισμένη σε σχέση με την τοποθεσία στην οποία πραγματώνονται ή ακόμα και σε σχέση με πολλαπλές τοποθεσίες. Βασίζεται στη συνεχή συλλογή και επανατοποθέτηση περιβαλλοντικών υλικών σε καθορισμένες περιοχές / δομές (η λέξη δομές εδώ αναφέρεται όχι μόνο στις αρχιτεκτονικές δομές αλλά και στις κοινωνικές δομές που πλαισιώνουν κάποιον στην καθημερινή ζωή του). Η τοπογραφία κάθε μέρους ερευνάται και επηρεάζει άμεσα την πρακτική των ΟΜΙΟ. Η κύρια πρόθεση αυτών των δράσεων είναι να εισχωρήσουν στη δομή της εκάστοτε τοποθεσίας και να ενσωματωθούν με αυτήν, «ξεκλειδώνοντας» έτσι διαφορετικάεπίπεδα μεταξύ των κομματιών, εξαρτημάτων του. Συνιστούν μια προσπάθεια αποδόμησης. Οι κοινωνικό-οικονομικές συνθήκες, η κλίμακα, η τοποθεσία και το ανθρώπινο δυναμικό κάθε μέρους αποτελούν μερικά από τα στοιχεία υπό παρατήρηση δια μέσω αυτής της διαδικασίας. Αυτά τα στοιχεία διαμορφώνουν άμεσα τις δράσεις των ΟΜΙΟ. Κάποιες από αυτές τις παρεμβάσεις υπάρχουν μόνο σε σχέση με ένα συγκεκριμένο τόπο, άλλες μπορούν να επανατοποθετηθούν και να επαναλειτουργήσουν σε αυστηρά παρόμοιες συνθήκες. Άλλες μπορούν να ρυθμιστούν έτσι ώστε να λειτουργήσουν σε διαφορετικές τοποθεσίες ή καταστάσεις. Κάθε δράση είναι εφήμερη μιας και από μόνη της απορρίπτει τη δοξασία κάθε εγκαθίδρυσης.